tag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post2084986327382738741..comments2011-07-31T23:35:41.110+05:30చక్రవర్తిhttp://www.blogger.com/profile/05359257171836009988noreply@blogger.comBlogger5125tag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post-38965767646004187442011-07-31T23:35:41.110+05:302011-07-31T23:35:41.110+05:30మీరు ఆ వూరిలోనే వుంటే ఒకసారి వెళ్లి కలసి మాట్లాడండి. బ్లాగులోకం లో ఆమే లేని లోటు బాగా తెలుస్తున్నాది.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post-27225284518371510012011-07-31T23:14:26.630+05:302011-07-31T23:14:26.630+05:30విజయ మోహన్ గారు,<br /><br />నిజాన్ని నిర్బయంగా ఒప్పుకోవడానికి చాలా ధైర్యం కావాలి. మీరు నిర్బయంగా మీ భావనను తెలియజేసినందులకు నాకు కొంచం స్వాంతనగా ఉంది. స్పందించి మీ భావాలను పంచుకున్నందులకు శత సహస్ర ధన్యవాదాలు.<br /><br />మౌళి గారు,<br />మీ స్పందనలో నాకు చాలా ధైర్యం కనబడుతోంది. ఇలాంటి పదాలకు కూడా నా గొంతుక నోచుకోక పోయిందంటే, అది నా దౌర్భాగ్యం అని చెప్పుకోవాలి. ఏమైనా స్పందిచి ఊరట కలిగేటట్లు స్పందించినందులకు మీ వ్యక్తిత్వానికి జేజేలు. ఇలాగే స్పందిస్తూ ఉండండి.<br /><br />అఙ్ఞాత గారు,<br />మీరు ఎవ్వరిని గూర్చి స్పందన చేసారో నాకు అర్దం అయ్యింది. కెలుకుడు బ్యాచ్ వారికి చెప్పండి నాకు కొన్ని బలహీనతలున్నాయి, వాటిని కనుక ఉపయోగించుకోగలిగితే వారికి ఫుల్లుగా టైం పాస్ అవుతుంది అని. అలాంటి కాలక్షేపం గురించి ఇలాంటి చోట స్పందిస్తే నిర్మొహమాటంగా తొలగించబడుతుందని మొదటి హెచ్చరిక. ఇకపై ఇలాంటి చోట మర్యాదని పాటిస్తారని ఆశిస్తాను.చక్రవర్తిhttp://www.blogger.com/profile/05359257171836009988noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post-87106218031190280152011-07-31T20:58:06.599+05:302011-07-31T20:58:06.599+05:30మీ బాధ అర్థమయ్యింది, ఒకరినే ఓ దార్చలేకుండా మీరేడుస్తుంటే, ఓదార్పు యాత్రలు చేసి వందలమందిని ఓదార్చే మన ప్రియతమ మాజీ యువరాజు ఎంత ఏడ్వాలి?Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post-30460175377996298062011-07-31T20:44:19.437+05:302011-07-31T20:44:19.437+05:30మీరు ఇలా మీలా౦టి ఇ౦కొ౦దరి బాధను కూడా ప౦చుకొ౦టున్నారు. నిజానికి ఆ తల్లిద౦డ్రులకే కాదు ఓదార్పు కావలసినది , మీతో సహా ఇలా ఆత్మీయులుగా భావి౦చే ప్రతిఒక్కరికి అవసరమవుతు౦ది. మొదట మీరు మరచిపోతే వారికి ధైర్యం చెప్పగలుగుతారు. కాని ఈ ప్రయత్నం లో పలానా కారణాలపై కోపం కుడా అ౦తే తీవ్ర౦గా ఉ౦టు౦ది. వాస్తవ౦ లోకి రావడానికి సమయ౦ పడుతు౦ది. మిమ్మల్ని మీరు ని౦ది౦చుకు౦టు ఉ౦టే ఇ౦కో సమస్య వచ్చి చెరుతు౦ది. మీరు చెయ్యగలిగినది చేస్తున్నానన్న తృప్తి మాత్రమె మీకు ఓదార్పునిస్తుంది :)Maulihttp://teepi-guruthulu.blogspot.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3970518465207613257.post-37024866256381833202011-07-31T18:54:02.614+05:302011-07-31T18:54:02.614+05:30నాదీ అదే పరిస్థితి.ఎలా మాట్లాడాలో తెలియదు, ఎలా ఓదార్చాలో తెలియక అక్కడే ఉన్న మా పెదనాన్నగారి అమ్మాయిని ఆదిలక్ష్మిగారిని కలిసి సాంత్వన పరచమని చెప్పాను.అసలు అంతర్జాలంలోకి రావాలంటేనే మనసొప్పడంలేదు.చిలమకూరు విజయమోహన్http://www.blogger.com/profile/17317575706033530062noreply@blogger.com